Wiem, że to miał być merytoryczny warsztat, z przekazania Twojej wiedzy o stworzonej przez Ciebie metodzie. Kurs by nauczyć mnie jak korzystać z tego narzędzia przy towarzyszeniu drugiemu człowiekowi. Od A do Z. I tak się stało. Twój sposób przekazywania ogromu twojej wiedzy, docierania z nią w sposób przystępny i poruszający jest Twoim wielkim talentem. To jesteś Ty. Ze spokojem, z konkretnym donośnym "stop", z żartem i powagą, z zaopiekowaniem i postawieniem granic. I stało się też tak, że wraz z tym merytorycznym warsztatem dałaś w bonusie znacznie więcej. To też Twój Wielki Talent. Nauka nie idzie tylko wiedzowo, to jest Podróż przez doświadczenia, różniste. Do siebie. Po Przygodzie z Tobą nic już nie jest takie samo. To jedna wielka transformacja. Twoje Warsztaty są nieodłączną częścią życia. To nie jest jakiś przerywnik na reklamę. W stylu "Fajnie, fajnie, że Twoje życie toczy się obok, dziś zajmiemy się tym i tym" Nie, to nie u Ciebie. Prowadząc warsztat pokazujesz jak się to robi "życiowo", na żywo i może to jest właśnie Klucz do tych głębokich procesów, które na twoich kursach zawsze przechodzę. Masz bowiem zawsze przestrzeń i czułość na "życie". Co mi dał Warsztat z Tobą? Pierwszy zjazd: postawił mi pytanie o gotowość na Drogę mojego Życia? I ja w pełnym zaufaniu wsiadłam do tej prowadzonej przez Ciebie rozpędzonej rakiety, by tą drogą iść. Tym emanujesz, zaufaniem, że nawet jak się wezmę, zabiorę i wywalę z kapci, to ja wiem, że to dla mojego najwyższego dobra. Drugi zjazd: podważył wszystko co "wiem", ukazał iluzoryczność i po raz milionowy wskazał palcem schematy wyuczone. Bardzo zaprosił do postawienia siebie na pierwszym miejscu, dał świadomość i moc. Tego uczysz na warsztatach, stawiania się do Siebie i swojej Mocy. I jeszcze by żegnać Iluzje. I mega lekcja, wtedy jeszcze nie wiedziałam o czym: Zjednoczenie, Przyjaźń, Współpraca Trzeci Zjazd: jak to nazwać: eksplozja, wyrzut, trampolina? Odpaliłam sobie w twarz granat. Mega zaproszenie do zajęcia się corem mojej tożsamości. Nie stanęłabym tam gdyby nie Twój warsztat. Twoje prowadzenie uwalnia, w różnisty sposób. Nie zawsze wygodny (tak to delikatnie ujmę). Zawsze za to pełen czucia. Nareszcie! Czucia siebie. I znalezienia drogi do zadbania o swoje bezpieczeństwo. Czwarty Zjazd: objawienie i olśnienie na kolejnym poziomie, że wszystko i wszystkie drogi prowadzą do Miłości (bo nią przecież są). Zrozumienie, akceptacja, wybaczenie, uwolnienie. Uczysz Gosiu spojrzenia "ponad". "Ponad" słowa, ponad obrazy, ponad emocje, ponad czyny, ponad fizyczność, ponad to co na ten moment wiadome z serca i duszy. Ponad. Tam właśnie, ponad, jest Miłość. Dziękowałam Ci już za liczne warsztaty będąc w różnych swoich momentach życiowych "po" tzn po ich przebyciu. Pamiętam te euforie, te zachwyty, tę radość. Tym warsztatem dałaś mi pewność Drogi, dałaś mi moje pierwsze miejsce i ujawniłaś czające sie jeszcze iluzje, dałaś mi moc do zadbania o swoje bezpieczeństwo i skonfrontowania się z moim cieniem tożsamości. Pokazałaś mi jak patrzeć "ponad". Odnalazłam bezinteresowną miłość, taką z pazurem. Czuję jak się wyprostowałam na swoim miejscu, a jednocześnie jak łatwiej mi jest się ukłonić w pokorze. Dziś piszę ze spokojem. I wybrzmiewa mi pytanie: Da się podziękować komuś za życie? Celebruję Ciebie i wysyłam światło Miłości w wielkim ukłonie dziękując za to, że Jesteś.